1.
τα φαινόμενα είναι ορατά και μέσα από την εργασία του Stern αλλά και από τις τελευταίες αναγγελίες της επιτροπής IPPC (Integrated Pollution Prevention and Control). οι επιστήμονες που την αποτελούνε έχουν αδιαμφισβήτητο κύρος πάνω στο θέμα εργασιών τους. από την άλλη μεριά, βρίσκετε το Oregon Petition, και οι ακόλουθοι του, που οι απόψεις τους συνοψίζονται στο ότι ο άνθρωπος δεν είναι υπευθύνως για την αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα, και η αύξηση της θερμοκρασίας οφείλετε επίσης στην αυξημένη ραδιενέργεια από τον ήλιο. με το δεύτερο σκέλος της άποψης τους μερικώς συμφωνώ. τα πιστεύω μου σχετικά με το διοξείδιο του άνθρακα και την επιρροή του ανθρώπου συμμερίζονται τις απόψεις του David Richard. έστω και εάν υποθέσουμε ότι η αύξηση του CO2 δεν έχει ανθρώπινα αιτία, κανείς δεν διαφωνεί ότι η αύξηση του φαινομένου του θερμοκηπίου οφείλετε στην αύξηση του CO2. είναι λογικό τότε, ότι μειώνοντας τους ανθρώπινους ρύπους συμβάλουμε στην μείωση της προβλεπόμενης αυξημένης στάθμης υδάτων (θαλάσσιων, παράκτιων) και αύξηση της θερμοκρασίας. το ποιος δημιουργεί περισσότερο το πρόβλημα δεν είναι και τόσο σημαντικό, καθώς δεν μπορούμε να διαχειριστούμε τον ήλιο. σε αυτό που θα έπρεπε να εστιάσουμε είναι στο κόστος των επιπτώσεων που θα έχει η συνεχιζόμενη πλημμυρά καλλιεργειών και αστικών οικισμών, η απομόνωση νησιών λόγω αχρηστίας των λιμανιών και η αύξηση των μεταναστών από τόπους με χειρότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις. δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα επόμενα 40-50 χρόνια ο πληθυσμός της γης θα αυξηθεί κατά 50% ιδιαιτέρως στις υποανάπτυκτες περιοχές.
2.
το μεγάλο παιχνίδι της ενέργειας.
η διαχείριση των οικονομικών και ενεργειακών πόρων υπήρξε από την αρχαιότητα μέρος της ανάπτυξης αλλά και του έλεγχου κοινοτήτων. το μονοπώλιο της ενέργειας στην ευρώπη για πρώτη φορά ανοίγει. ο καθένας θα είναι εύκολο να αναπτύξει δικούς του σταθμούς, μικρού (για το σπίτι), μεσαίου (για κοινότητες) και μεγάλου μεγέθους. μακρυπρόθεσμος στόχος, που πλησιάζει πιο κοντά όσο περνάει ο καιρός, είναι η κατάρρευση των μεγάλων πετρελαϊκών και ενεργειακών εταιριών καθώς δεν θα χρειάζονται πια. οι λύσεις για τους οικισμούς και την βιομηχανία υπαρκτές και βιώσιμες. για τα μέσα μεταφοράς θα ξέρουμε μεταξύ του 2018 και 2020 σύμφωνα με επίσημες ανακοινώσεις και από τα δυο μέρη του ατλαντικού. οι ανανεώσιμες πήγες ενέργειας στην ελλάδα είναι η ηλιακή, η αιολική και η γεωθερμία. Η βιομάζα και οι θερμικές αντλίες αέρος και εδάφους (air to water heat pumps και ground source heat pumps) δεν θα έπρεπε να αποκαλούνται ανανεώσιμες. τα προβλήματα είναι δυο πριν μπούμε στην νέα πολιτισμική εποχή ενέργειας στην οποία η συγκομιδή ενέργειας από ανανεώσιμες θα είναι η μόνη βιώσιμη λύση.
α)
σήμερα δεν ήμαστε έτοιμοι να αποδεχτούμε ότι βαδίζουμε προς μια εποχή στην οποία τα δεδομένα διαβίωσης θα αλλάξουνε από εξωγενείς παράγοντες. με το να ήμαστε βολεμένοι σε μια πραγματικότητα που δεν συμμερίζεται την αειφορο επιβίωση, περιορίζουμε τις δυνατότητες μας σε τέτοιο βαθμό που η αλλαγή θα είναι εκρηκτική όταν συγκρίνουμε το αύριο με το σήμερα. τουλάχιστον οι συνεχιστές της ιστορίας πρέπει να μάθουνε να επιβιώνουνε στους καινούργιους πολιτισμικούς περιορισμούς, όπως αυτοί τώρα διαφαίνονται.
β)
το κράτος δεν θέλει προς το παρόν να χάσει τα ποσά κέρδους. επίσης ως χώρα τα κέρδη από την διακίνηση του πετρελαίου είναι μεγάλα. αυτά τα κέρδη μοιράζονται μεταξύ εταιριών μεγάλων κεφαλαίων. στο θέμα όμως των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ως χώρα διολισθαίνουμε χρόνο με τον χρόνο επειδή οι άλλοι απλά παίζουνε καλύτερα το παιχνίδι της βιομηχανίας και της αγοράς. ο ρόλος του μεσάζοντα του ‘ρωσικού πλούτου’ είναι περισσότερο μια στρατηγική για το άμεσο μέλλον παρά μια κίνηση εξεύρεσης μόνιμης λύσης. (η κίνηση για τον αγωγό ήτανε σωστή αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό) οι απόψεις ότι δεν υπάρχουνε λύσεις δεν είναι σωστή καθώς άλλες χώρες, και ειδικά εκείνες με μικρούς οικισμούς, έχουνε καταφέρει να έχουνε πλήρη αυτόνομα συστήματα θερμικής και ηλεκτρικής ενέργειας. ότι δεν υπάρχουνε λεφτά ίσως είναι αλήθεια. η πραγματική θέληση πάντως σίγουρα δεν υπάρχει καθώς ούτε το σύστημα της δεη δεν αναπτύσσεται, για να δεχτεί πολλές αποκεντρωμένες μικρές πήγες, αλλά πιο σπουδαίο είναι ότι η ελληνική νομοθεσία ξεχνάει να αποδεχθεί και η πολιτεία να εφαρμόσει τους ευρωπαϊκούς νόμους. τα νέα από τις βρυξέλες είναι ότι οικονομικές ‘καμπάνες’ πρέπει να περιμένει η ελλάδα σχετικά με την ντιρεκτίβα με θέμα την ενέργεια κτιρίων. η μικροπολιτική στρατηγική δυστυχώς είναι πιο ισχυρή από τον εθνικό πλούτο (ενέργεια και περιβάλλον).
συνεχίζεται
