όταν άρχισα να νοώ, ρώτησα να μάθω ποτέ θα καταλάβω. η απάντηση ήτανε απλή. ‘όταν θα μεγαλώσεις’. όσο μεγαλώνω καταλαβαίνω ότι τελικά δεν μαθαίνω. η γνώση είναι τόσο ‘δαιμονικά’ άπυρη όσο και μια νοηματική λερναία ύδρα. μόλις καταλάβω μια έννοια άλλη μια αναγεννιέται. είναι τόσο ενδιαφέρων όσο και άπειρη, όπως ένα ολόκληρο συμπάν μέσα σε μια γυάλινη σφαίρα στα χέρια μου. άραγε αύριο που θα ξυπνήσω θα πιστεύω το ίδιο; άγνωστο. για ένα όμως είμαι σίγουρος. το ελιξίριο για κάθε δηλητήριο είναι ένα μεγάλο διάπλατο χαμόγελο.
2 σχόλια...:
Τέλειο! :))
αχαχαχαχ μου έφτιαξες την μέρα!
Ανάρτηση Σχολίου