21 Ιουνίου 2007

λίτης ή αλύτης?

πολλά τα αυτοσχέδια βιντεάκια... των σωμάτων ασφαλείας...
... και η ντροπή
...λίγη είναι...

να ζήσει ο μοντέρνος κινηματογράφος.... του 'νεοέλληνα'!!!!

μην ξεχνάμε τι είναι ο ελληνας 'ρουφιάνος' τραμπούκος αστυνομικός

μην ξεχνάμε τα δίχτυα ρουφιάνας που δημιουργούνε από βαποράκια και ήδη παράνομους, που είναι έξω απλά επειδη και μόνο είναι ρουφιάνοι των μπάτσων,....
και μην ξεχνάμε και την προστασία που πουλάνε στου βούλγαρη τα μπαλετα....

ίσως είναι μεμονωμένα άτομα...
αλλά είναι πολλά για μεμονωμένα..

ο αστυνομικός είναι υπάλληλος του φορολογούμενου και ετσι πρέπει να φέρεται.. να βγαζει το καπέλο πριν γίνει οποιαδηποτε δίκη και να μιλάει με σεβασμό και ως κύριος σε όποιον δεν εκκρεμεί ένταλμα εις βάρος του

ο αστυνομικός είναι ο φύλακας των νόμων και όχι ο καταπατητής!!!
λογικό είναι μετά από τέτοια γεγονότα να ακούγεται το ιστορικό πια....

μπάτσος καλός....

7 σχόλια:

Σοφία είπε...

Σωστός!

MariaDedoussi είπε...

Κι όμως, δεν φταίνε αυτοι, αγαπητέ μου ελέφαντα. Φταίμε όλοι εμείς που επιτρέπομε να συμβαίνει.

satya είπε...

Χε... καλά τα λες. Μα θα συμφωνήσω και με την προλαλήσασα..

AFROS είπε...

...μπάτσοι καλόδεχτοι-σφυρηλατημένοι...
σκαρφαλώσανε εκεί ψηλά στο σβέρκο μας...

Σοφία είπε...

Δίκιο έχει η Μαρία. Γιατί ο μπάτσος αυτός έχει φίλους, οικογένεια, κοινωνικό περίγυρο, και κάποιοι από αυτούς σίγουρα ξέρουν τι παίζει, κι όμως δεν τον φτύνουν. Μπορεί και να νομίζουν ότι είναι παλικαράς. Γιατί ο ίδιος σίγουρα το νομίζει.

the BluElephant είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
the BluElephant είπε...

πρέπει να τους μιλάμε όπως πρέπει. να ξαιρουμε τα δικαιώματα μας και τους νόμους. να σηκώνουμε λίγο τον τόνο της φωνής μας, χωρίς να φωνάζουμε, και με ευγενικό τρόπο, επιμονή και υπομονή να ζητάμε αυτό που πρέπει όταν δεν γίνετε ... με λίγα λόγια... να τους δώσουμε να καταλάβουνε τι είναι.. δημόσιοι υπάλληλοι, με τον πραγματικό όρο της λέξης και όχι τον ξεπεσμένο

άμα μου κάτσει κανένας στραβωμένος απλά του μπαίνω χωρίς να έρχομαι αντιμέτωπος του... ευγενική συζήτηση μπορεί να έχει αλλά μέχρι εκεί εάν δεν έχω κάνει τίποτα. οποιασδήποτε φοβέρα του σπάει πάνω σε ένα κρύο πρόσωπο μου. μετά μαθαίνεις όνομα ή βλέπεις διακριτικούς αριθμούς και του χώνεις μια αναφορά στον συνήγορο του πολίτη...

θα ντρεπόμουν να έχω στην οικογένεια μου μπάτσο, γιαυτό και στην 'καθημερινή οικογένεια' του περίγυρού μου άτομα τις ρουφιάνας αποφεύγονται διακριτικά..