ο δημιουργός του κόκκινου

"There's an elephant in the room.
There's a problem that we never talk about.

The fact is this life isn't getting any fairer.

1.7 Billion people have no access to clean drinking water.
2.0 Billion people live below the poverty line
Every day hundreds of people are made to feel physically sick by morons are art shows telling them how bad the world is but never actually doing something about it.

Anybody want a free glass of wine?"

σωστή χρήση της αγγλικής γλώσσας

glastonbury 2007

φέτος φτάσανε τα 177,000 εισιτήρια

πολλά βίντεο από τις 'ζωντανές παραστάσεις' [εδώ]!!

τα βίντεο θα είναι ανεβασμένα μέχρι 1η ιουλιου

μια κοινωνική προσφορά

για τους καυσωνο-καμένους

λίτης ή αλύτης?

πολλά τα αυτοσχέδια βιντεάκια... των σωμάτων ασφαλείας...
... και η ντροπή
...λίγη είναι...

να ζήσει ο μοντέρνος κινηματογράφος.... του 'νεοέλληνα'!!!!

μην ξεχνάμε τι είναι ο ελληνας 'ρουφιάνος' τραμπούκος αστυνομικός

μην ξεχνάμε τα δίχτυα ρουφιάνας που δημιουργούνε από βαποράκια και ήδη παράνομους, που είναι έξω απλά επειδη και μόνο είναι ρουφιάνοι των μπάτσων,....
και μην ξεχνάμε και την προστασία που πουλάνε στου βούλγαρη τα μπαλετα....

ίσως είναι μεμονωμένα άτομα...
αλλά είναι πολλά για μεμονωμένα..

ο αστυνομικός είναι υπάλληλος του φορολογούμενου και ετσι πρέπει να φέρεται.. να βγαζει το καπέλο πριν γίνει οποιαδηποτε δίκη και να μιλάει με σεβασμό και ως κύριος σε όποιον δεν εκκρεμεί ένταλμα εις βάρος του

ο αστυνομικός είναι ο φύλακας των νόμων και όχι ο καταπατητής!!!
λογικό είναι μετά από τέτοια γεγονότα να ακούγεται το ιστορικό πια....

μπάτσος καλός....

σταματήστε το κάρβουνο

.. και αρχίστε τα πυργάκια στην άμμο

δώσε και εσύ μια ... δωρεάν αγκαλιά!

τις καλύτερες ευχές...

για εμάς που κοιτάμε τα κανό, τα οποία βγηκαν καλοκαιριάτικα .... λόγο βροχής(φωτογραφία τραβηγμένη 15-06-07, αγγλία)
για εσάς που...... λιώνετε στο λιοπύρι,
δίπλα στην θάλασσα και κάτω από τον αφρικάνικο ήλιο
( νοτιοανατολικό αιγαίο)

και στην ε που για ακόμα μια χρονιά παρέμεινε 25χρονο... :]

ε, στις ώρες που περάσαμε, στις καλύτερες που ακόμα να έρθουν.. να ζήσεις όπως τα παραμύθια σου

Carbonated Lemonade

17 - 18 χρονών έφηβοι από την ελλαδα με την δικιά τους μουσική
... μια απόλαυση!

περισσότερα!

τελικά υπάρχει ελπίδα ....

the...

unseen video

(με ήχο)

οι φίλοι μας οι κόκκινοι

φιλμάκι από dali;

τα αγόρια λέει δεν....

κατηγορία μονολόγων

i would say i'm sorry
if i thought that it would change my mind
but i know that this time
i've said too much
been too unkind

i try to laugh about it

cover it all up with lies

i try and laugh about it
hiding the tears in my eyes
'cause boys don't cry
boys don't cry

i would break down at my feet
and beg forgiveness
but I know that
it's too late
and now there's nothing I can do

misjudged my limits
pushed me too far
took it for granted

now i would do most anything
to get it back by my side
but i just
keep on laughing
hiding the tears in my eyes
'cause boys don't cry
boys don't cry
boys don't cry

[original από cure]

καλοκαίρι...

ανάμνηση πάει να γίνει...

μια μέρα θα καβαλήσω τον φράχτη και θα τρέξω ....
μέχρι να το βρω

και σε αυτό τον τόπο που βρήκα να χωθώ
ο ήλιος δεν σε καίει το δέρμα
να νιώσεις ότι κάτι σου τσουρουφλίζει βασανιστικά την ψυχή

μια μέρα θα τρέξω για εκείνη την παραλία που κάναμε κάμπινγκ αγόρια και κορίτσια
να ξυπνάω το πρωί και να χαζεύω με το μισό μάτι, παράλυτος από το ξενύχτι,
γυναικεία κορμιά πεταμένα από εδώ και από εκεί
μέσα στα ασιδέρωτα αλατισμένα τους μαγιό
να σηκώνετε ο ήλιος και να φοβίζει την θάλασσα,
να της παίρνει την μιλιά και να την αφήνει ακίνητη
να τον κοιτάει σαν την μελιά

μια μέρα θα φύγω από την δουλειά και δεν θα ξαναπάω
θα βρω φιλαράκια αλήτες που ψάχνονται να ξεμυαλιστούν μαζί μου στα μπαρ
πίνοντας τις μαργαρίτες για πρώτο πιάτο
και τις βότκες από την κατάψυξη χωρίς πάγο για κύριο
να μιλάω με κορίτσια που να δείχνουν ότι θέλουν να αποπλανηθούν
αλλά στην πραγματικότητα άπλα...
θέλουν να παίξουν λίγο... κρυφτό
πίσω από τις κολώνες και μέσα στα αμάξια τα παλιά

μια μέρα θα γυρίσω στο σπίτι το παλιό
μόλις πάει να σηκωθεί ο ήλιος
θα πάω στο μικρο κουζινακι του πατρικού
να φτιάξω ένα καφέ να κάτσω στο μπαλκόνι ...
κάτω στο πάτωμα, κάτω στο πλακάκι,
να κρεμάσω τα πόδια από έξω
χωρίς κάλτσες και παπούτσια
να είμαι μέσα στο ιδρωμένο μου φανελάκι
που θα μυρίζει ένα μπαρ ολόκληρο
και μαζί ότι άρωμα θηλυκού που μίλησα το βράδυ...
να βλέπω κάθε πρωινό κύριο που περνάει από κάτω
και να τον χαιρετάω σηκώνοντας ψιλά το χέρι και με χαμόγελο

(κάτι δεν πάει καλά, κάπου στραβά. κάθε καλοκαίρι βλέπω ένα αστέρι να πέφτει...... )

μια μέρα θα την κοπανίσω για τα καλά....

θα πηδήξω τον φράχτη...

(αναρωτιέμαι ποιος φράχτης θα είναι όμως αυτός...... )

χωρίς πολλά λόγια...