πισίνες και άγγελοι

impetuous theatre group on a rooftop in new york

λίγη δροσιά...

Tell me now
Just tell me what you see
If you believe in miracles
And dreams
You can make it real

Into the night
Shadows of light
Leading the way,
Showing us how
We can open our eyes

Nowhere to turn
Lessons to learn
Teaching us how
We can play this game

No one can break the spell
But many have tried
Be strong, you're not alone
Don't never say die
You must believe
Believe and carry on

Say what you will
All that you feel
Then you'll find
The answers to the questions
That you always knew

Give it sometimes
Leave it behind
All of your fears
You need to open your mind

η πόλη αδειάζει.... (3ο .... και το τελευταίο)

δεν υπάρχει όμως ένα μέρος να τα περιορίζει
πάνε παντού αθόρυβα και χωρίς πρόβλημα γιατί απλά δεν ενοχλούν κανέναν
πάντα βρίσκουν μέρη που μπορουν εύκολα να χαζεύουν τις κινήσεις των άλλων
και την αράζουν ολημερίς σαν τον μπάμπη τον φλου
μέχρι που το βράδυ θα ξανάρθει και αρχινάν πάλι τις μυστικές τους βόλτες...

μπανγκόκ

νέα υόρκη

ντάλας
παρίσι

πεκίνο

ρώμη

σαν φρανσίσκο

σιγκαπούρη
χόλιγουντ

η πόλη αδειάζει.... (2)

...

οι ώρες περνάνε....
και τα κρυφά μυστικά της πόλης πληθαίνουν

η πόλη αδειάζει....

κάθε καλοκαίρι τα ίδια και τα ίδια....

αυτό το καλοκαίρι είναι διαφορετικό
κάθε βράδυ νέα πλάσματα παρουσιάζονται μέσα στις πόλεις
περπατάνε και μελετάνε

ως ανέμελοι περιπατητές αλανιάζουν μέσα στα στενά και πάνω στα κτίρια
καρφί δεν τους καίγεται

το πρωί μόλις βγούνε τα φώτα και πάρουν ενέργεια πάλι τα μηχανοκίνητα ανθρωπάκια
τα πλάσματα κοκαλώνουν
χωρίς πόνο, δίψα, πείνα και ανάγκη...
απλά χαζεύουν τις κινήσεις και τις αύρες του κινούμενου όγκου

(pics from http://londondailyphoto.blogspot.com/)

οι πέντε οι επόμενοι...

εκεί που περπατούσα στο δροσερό ξέφωτο
κοντά στο δάσος της μομπαϊς
βλέπω ένα πολύχρωμο κορίτσι να κάνει τα ακροβατικά του...είπα να το χαιρετήσω με την προβοσκίδα
μια που πιάστηκε κρεμασμένη να αιωρείται...... με κοιτάει και λέει....


"είμαι η lο-li"...το κοιτάω και εγώ με το ένα μάτι σηκωμένο
και το άλλο μαστουρωμένο από την κούρασή"και εγώ είμαι ο μπλε..
όλα καλά?
θέλεις τίποτα?" :]μου λέει...

“Πρόσεξε καλά μην κάνεις κανένα λάθος και ξεχάσεις τίποτα γιατί σε βλέπω λίγο χοντρόπετσο και χοντροπόδαρο. Πρέπει να γράψεις και να σχολιάσεις κάποιες φράσεις και μετά να προκαλέσεις στο παιχνίδι και άλλους 5. *

• 1η πίστα) Τη φράση ενός διάσημου που έχω γράψει εγώ
• 2η πίστα)Μια φράση κάποιου διάσημου που θες εσύ
• 3η πίστα)Τη φράση που έβγαλα εγώ απ’ το μυαλό μου
• τελευταία πίστα)Μια δικιά σου φράση

Συνεννοηθήκαμε; “

blue ....

" άντε ξεκινά...."



lοli:

“1....Τhey say it is the last song. They don’t know us you see. It is the last song if you let it be.”-Bjork στο “Χορεύοντας στο σκοτάδι”

blue

"όλα είναι σχετικά μέσα στην χαοτική διάσταση που ζούμε. η ελευθεριά του ενός σταματάει εκεί που αρχιζει η ελευθερία του άλλου. όλες οι αναλογίες είναι τόσο ρευστές που δεν ξέρεις πότε τελειώνει το ένα και πότε αρχιζει το άλλο. προτιμάω όμως να μην το αφήνω. το κάθε τέλος δίνει και έναυσμα για μια καινούργια αρχή... και κάθε αρχή καλύτερη.... όσο δεν υπάρχει το τέλειο το τέλος ως όρος δεν θα ησυχάσει..."

blue:

"2....I prefer to be a dreamer among the humblest, with visions to be realized, than lord among those without dreams and desires ..από Kahlil Gibran"



"η ουσία είναι να πιστεύεις. όχι όμως σε θρησκειολογικές μαστούρες αυτοκαταστροφής ελπίζοντας για κάτι επόμενο. να σκάψεις μέσα στο κριμένο σου "είναι" με ταπεινότητα μέχρι να σου φανερωθεί η λαχταρά σου που μπορεί να γίνει το όνειρό σου... το ανούσιο μονότονο σκοτώνει σε αυτή την ζωή και δεν έχει ουσία"
lοli:

"3.....Η μεγαλύτερη δύναμη είναι αυτή της συνήθειας"

blue


"και είναι μια δύναμη που πολλές φορές σπάει κόκαλα...ξεχνάει ...και γίνετε ισότιμο με αυτό που μισεί μέσα σε ένα καθρέφτη διαφορετικού χρώματος... μπαααα..... δεν το θέλω τέτοιο κέρασμα...!"
"4.....όλοι ζούμε μέσα στο όνειρό μας αλλά ακόμα να το καταλάβουμε"
"τελειώσαμε? :] "
η loli χαμογέλασε και μπερδεύτηκε ως χρώμα μέσα σε κατι πολύχρωμα λουλούδια που ανθίζανε ....

κάθομαι και εγώ .....
σκέφτομαι βαρεμένος τις φράσεις ....

άθελα μου και ασυνειδητοποίητα γράφω
με της αμολημένη προβοσκίδα πάνω στην σκόνη...

"οι πέντε οι επόμενοι....
οι πέντε που θα πρωτομιλήσουν...."


και κλείνω τα μάτια ακούγοντας
κάτι ξελασκαρισμένα ιθαγενάκια
να παιζουνε τα μπόνγκο τους...

(1η - ενεσουλα)(2η - emy)
(3η ..αγγελoσκονη..)

μαθήματα αντιμετώπισης του ελληνικού καύσωνα εv άστυ

dj-ing!!!

σκέψεις μεγάλων παιδιών για την ζωή...

η ζωή αποκτάει νόημα όταν έχεις προτεραιότητες...
να στοχεύεις ψηλά...
και να είσαι
συνεπής στην ώρα σου
ετσι ώστε να πετυχαίνεις έγκυρα τους στόχους....

whatever......!

ενός λεπτού σιγή ή ενός λεπτού μαζί?

από το blogg του κ νίκου δήμου
μπόρεσα και έφτασα σε μια ιστοσελλιδα
με κείμενα μονολόγους από 36 επιφανής ελληνες

κάτω από το όνομα
πατώντας το Δειτε το Videoμπορείτε να δείτε και το video

αξίζει να τα δείτε όλα

:)

.. το υπόβαθρο της πνευματικότητας των αγγέλων...

να χαρίζετε από τον αγγέλακα...

και το 'σιγά να μην κλάψω' με τους στοίχους του

'Μα εγώ μ΄ ένα άγριο περήφανο χορό

σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω.

Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό,

θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω'

να μου θυμίζει τις αναζητήσεις του γλάρου ιονάθαμ λίβινγστον...

καθώς μέσα στο καλοκαιρινό βράδυ...
μέσα από το μισάνοιχτο παράθυρο μπαίνει 'λεβέντικα' η μυρωδιά του....

γιασεμιού...

να φλερτάρει με κάθε δέκτη νευρικού κύτταρου του εγκέφαλου

..και εμείς να συνεχίζουμε να χορεύουμε στα όνειρα μας
με ότι αλλόκοτο χει χαθεί από τον όμορφο διακοσμημένο
στα δικά μας μέτρα κόσμο...

καλημέρα

το νησί του ηλίου και του φωτός

πάνω από 2,400 χρονιά ιστορίας γραμμένα σε κάθε σημείο του νησιού

... ο καφές, το γλυκό και το ψάρι είναι πάντα καλύτερα πάνω στις άσπρες ταράτσες...


...και το μεσημεράκι διαλέγεις σε ποια παραλία να πας. μια από αυτές είναι η...
παραλία τσαμπίκας. γεμάτη άμμο όπως φαίνεται από το εκκλησάκι στην κορυφή του ομώνυμου βουνού (το τσαμπίκα λέγετε ότι προέρχεται από το τσαμπί, που ήτανε είδος εμπορικού πλοίου)...


... άμα θέλεις δροσερή βόλτα.. ο παραδοσιακός οικισμός της λίνδου κάτω από κάστρο της ακρόπολης είναι ότι πρέπει..


.. ή άμα δεν διστάζεις τη ζέστη ή απλά άρχισε να πέφτει ο ήλιος και επιτέλους δροσίζει... ο δρόμος των ιπποτών είναι μια καλή αρχή για εξερεύνηση της παλιάς πόλης....


.. αλλιώς ένας περίπατος πάνω στο λόφο της πόλης (monte smith) κοιτάζοντας την θάλασσα και τα παράλια της πόλης. απέναντι η γειτονική τουρκία. η καλύτερη ώρα είναι τα ξημερώματα ή πριν την δύση του ήλιου. άμα θέλεις να χαζέψεις, ξεκουράζεσαι στα παγκάκια...

.. χαζεύοντας την δύση ηλίου πάνω από το αρχιπέλαγος.... η άμα γυρίσεις από την άλλη χαζεύεις την ανατολή... γούστα είναι αυτά..

...όποιος δεν θέλει της πολλές βόλτες...ένα από τα καφενεδάκια, που έχουνε ξεφυτρώσει στην παλιά πόλη την τελευταία δεκαετία, είναι μια ακόμα λύση. δροσιά μέσα στο καλοκαιρινό λιοπύρι, μέσα στις βενετσιάνικες στοές.. πολλές φορές κάτω από κληματαριές. το βράδυ το αλκοόλ να ρέει και τα χαμόγελα να περισσεύουν ...

... τα βράδια ξεκινάνε από το απόγευμα στην μεσαιωνική πόλη, γύρω από το 'μεγάλο σιντριβάνι'...
.. αλλά η θάλασσά θα είναι πάντα ένας μαγνήτης... η παραλία των αγίων αποστόλων είναι γεμάτη αναμνήσεις. εδώ πάτησε ο πέτρος πρώτη φορά τα πόδι του στην 'ευρώπη'. σήμερα είναι μια πανέμορφη παραλία και μικρο λιμανάκι..

.. το πρασονήσι... το ελαφονήσι στην κρήτη δεν αξίζει τίποτα μπροστά του. η άμμος χωρίζει την θάλασσα στα δυο... από την μια τρικυμιά, από την άλλη νηνεμία...

παραλία αφάντου-τραγιανού... από πάνω είναι τα γήπεδα γκολφ (επιτελούς μια κυβέρνηση πρέπει να τα αξιοποιήσει). στο τέρμα της παραλίας βρίσκετε και μια όμορφη μικρή κριμένη παραλία, δίπλα στις σπηλιές. όσο ζέστη και να έχει αυτή η θάλασσα είναι πάντα δροσερή...

.. ένα νησί που το χρώμα της θάλασσας το καλοκαίρι είναι πάντα επίμονα τουρκουάζ... και όλο το νησί γεμάτο απέραντες παραλίες....

...η μίξη των πολιτισμών μέσα από την ιστορία, πάνω σε μια λωρίδα γης μέσα στο αιγαίο-μεσογειακό αρχιπέλαγος...

... απλά όμορφο...

...ο ήλιος μάλλον ξέρει που βρήκε να κατοικήσει...

ref: eden is burning

από το bloggy της μανταλένας...

-Τι νομίζεις ότι θα πρέπει να γίνει; -Γενικά; -ΟΚ, ξεκίνα απ’ τα εύκολα. -Να τη βγάλουμε αρχικώς καθαρή με όλο αυτόν τον καύσωνα. Μετά, να δημιουργηθεί μια τρομοκρατική οργάνωση οικολογικής φύσεως, μια «17Ν του Κιότο» σα να λέμε ρε παιδί μου, η οποία θα θέσει ορισμένα πράγματα στις πραγματικές τους διαστάσεις: «Κύριοι, αν θέλετε να ξεφορτωθείτε όλο τον πλανήτη, be prepared. Διότι αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε να σας δείξουμε πώς γίνεται το ξεκλήρισμα».

the BluElephant said... ...κάτι θα γίνει... :)Mantalena Parianos said... Λες, Ελεφαντάκο; Εσείς της συνομοταξίας των Ψυχεδελικών Θηλαστικών, έχω ακούσει πως μπορείτε να προαισθάνεστε τις κλιματικές και συναισθηματικές αλλαγές της Φύσης πιο εύκολα από εμάς, αποδεικνύοντας εμπράκτως ότι κάθε άλλο παρά παχύδερμα είστε. :)
the BluElephant said... :)

... τελικά θα μας προλάβουν άλλοι ;)

CLICK ON

τι λες? πάμε μια 'βόλτα στην πάρνηθα'?

Δεν πέρασαν ούτε 4 μήνες από την τελευταία εκδρομή στην Πάρνηθα.

Ούτε 4 μήνες από την τελευταία ξάπλα κάτω από τα έλατα...

Ούτε 4 μήνες από εκείνο το μεσημέρι που μάζευα τις γόπες μου στο σελοφάν του πακέτου μου, για να μη μαγαρίσω την ομορφιά που έβλεπα. Τι μαλακας!

Σήμερα ο ουρανός γέμισε στάχτη.

Γιατί κάποιος αποφάσισε ότι μια-δυο-τριακόσιες βιλίτσες με θέα το καζίνο, θα γίνουν ανάρπαστες. Κι έτσι, θα βγάλει τόσα λεφτά, ώστε η τράπεζα να του προσφέρει «πρόσωπο» προκειμένου να εκτελεί δημόσια έργα...

Δεν ήτανε τυχαία η φωτιά. Δεν άναψε την πιο ζεστή μέρα του Ιούνη, αλλά μόλις έπιασε το βοριαδάκι.

Είμαι θυμωμένος. Πενθώ, όχι για τις επόμενες γενιές που θα ζήσουν στα πλημμυρισμένα βαλτοτόπια του Μοσχάτου, αλλά για τις χαμένες ανοιξιάτικες βόλτες μου, που θα έκαναν ανεκτή τη μιζέρια του καθημερινού τσιμέντου.

Μαζί μου πενθούν κι οι φίλοι μου. Και είναι κι εκείνοι οργισμένοι.

Και κάθε φορά που θα μιζεριάζουν στο τσιμεντένιο τους γραφείο, θα θυμώνουν ξανά, που δε μπορούν να ξεφύγουν. Κι αυτό θα γίνεται κάθε Παρασκευή για το υπόλοιπο της ζωής τους.

Λέω λοιπόν να αρχίσω τις απειλές. Όχι τις «προειδοποιήσεις»...

Η Πάρνηθα φιλοξενεί τον Εγκέλαδο. Και είμαι σίγουρος ότι ο Τιτάνας θα φροντίσει να καθαρίσει το τοπίο του. Η φύση έπειτα θα το ξαναφυτέψει, όπως της αρέσει.

Λέω να βοηθήσω. Να κάνω τις αντισεισμικές κατασκευές λιγότερο αντισεισμικές.

Λέω να αρχίσω τις περιπολίες και να ρίχνω αλάτι στα μπετά των νέων κτιρίων που θα φυτρώνουν.

Δεν είναι δύσκολο...

Λεω επίσης να αρχίσω να καίω όλα τα μηχανήματα που θα ανέβουν να φτιάξουν δρόμους και τα αυτοκίνητα των νέων κατοίκων επίσης...

Μαζί με τα χλωρά, καίγονται και τα ξερά. Έτσι δεν παίζεται το παιχνίδι;

Αλλά κι αυτοί οι νέοι «οικιστές» ξέρουν που μπλέκουν...

Λέω να αρχίσω να τρομοκρατώ όσους σκοπεύουν να αγοράσουν «οικόπεδο» εκεί γύρω. Να τους πείσω ότι αυτή η γειτονιά είναι χειρότερη από γκέτο. Κι ότι οι επενδύσεις τους εκεί είναι αμφίβολες.

Λέω να περνάω νυχτιάτικα και να ουρλιάζω, χαλώντας τον ύπνο του δικαίου των νέων οικιστών.

Τα ζώα δεν θα ενοχληθούν, είμαι σίγουρος πως δεν θα συχνάζουν πια.

Λέω να γίνω «τρομοκράτης» και να αγωνιστώ για τα δίκαια της φύσης. Όχι τα δικά μου.

Και να μην σταματήσω τις εξορμήσεις, μέχρι κάποιος από τους μαλάκες εκεί πάνω, να με πείσει ότι θα αφήσουν το βουνό στην ησυχία του.

Τι λες; Πάμε μια «ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ»;

Κείμενο που κυκλοφορεί στο internet για την Πάρνηθα και που σίγουρα αφορά και τις άλλες περιοχές που κάηκαν ή που θα καούν σε αυτό το τόπο.

s.o.s. | live earth | 7.7.07

συναυλίες για τον παγκοσμιοποιημένο αγώνα κατά της περιβαλλοντολογικής αλλαγής και την υπερ-εξάρτηση από την ενέργεια παραγώγων άνθρακα, λιγνίτη, πετρελαίου και φυσικού αερίου

(ckick on image)

live acts από οκτώ συναυλιακά κέντρα με streaming και αρκετές πληροφορίες για την περιβαλλοντολογική αλλαγή

η αλλαγή του περιβάλλοντος δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει...
είναι κάτι που ήδη συμβαίνει από την δεκαετία του '70 και άρχισε δραματικά να εξελίσσετε από το 2001....
για το ότι έχει ήδη αρχίσει συμφωνεί το 99.9% της επιστημονικής κοινότητας

προσωπικό μήνυμα

όταν επιστρέψω θα έχω πάλι χρώματα,

... αλλά όλα μπορεί να είναι αλλιώς.

για μερικά πράγματα ίσως ελπίδα δεν υπάρχει...
αυτή στο μυαλό,
πρέπει να μένει όμως τελευταία

"Don't worry about the future; or worry, but know that worrying is as effective as trying to solve an algebra equation by chewing bubblegum. The real troubles in your life are apt to be things that never crossed your worried mind; the kind that blindside you at 4pm on some idle Tuesday. "